و لا ينقص سنه عن سبع سنين ، لرواية أبي بصير و غيره عن أبي عبد اللَّه عليه السلام . و الأول أشهر فتوى ، و أصح رواية . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر جنين به صورت علقه درآمده باشد و جانى آن را تباه كند جهل دينار در ذمّه‌اش مىآيد . و اگر به شكل مضغه باشد شصت دينار بعهده‌اش مىآيد . و اگر در چنين استخوان باشد هشتاد دينار بايد بپردازد . و اگر خلقت جنين تمام و كامل شده ولى هنوز در آن روح دميده نشده باشد و جانى آن را ضايع كند صد دينار بايد بپردازد اعم از آنكه جنين مذكّر بوده يا مؤنّث باشد . شارح ( ره ) در تفسير [ علقه ] مىفرماين : مقصود از [ علقه ] قطعه‌اى از خون بوده كه نفطه به آن تحول يافته است . و در معناى [ مضغه ] مىافزايند : مراد از آن قطعه‌اى از گوشت بوده كه به حالت جويده‌شده درآمده باشد . و در ذيل [ و فى العظم ] مىفرماين : يعنى ابتداء خلقت استخوان و پيدايشش در مضغه . و سپس مىفرماين : و مدرك اين تفصيل اخبار و احاديث بسيارى است از جمله : صحيحه محمّد بن مسلم از مولانا ابيجعفر عليه السلام مىباشد . و برخى از فقهاء فرموده‌اند :