قوله : و روى عن امير المؤمنين عليه السلام : اين روايت را مرحوم كلينى در كتاب كافى شريف طبع جديد ج ( 7 ) ص ( 323 ) نقل فرموده كه ما قبلا آن را ذكر نموديم . قوله : و تشديده من لحن العامة : كلمه [ تشديده ] مبتداء بوده و [ من لحن العامة ] خبرش مىباشد . قوله : قاله الجوهرى : ضمير مفعولى در [ قاله ] به تشديد من لحن العامه برمىگردد . قوله : و هو ما يقع فيه النار : ضمير [ هو ] به حراق راجعست . قوله : عند القدح : يعنى در وقت افروختن آتش . قوله : بعد علوق النّار به منه : مقصود از [ علوق ] قرار دادن بوده و كلمه [ با ] در [ به ] به معناى [ فى ] و ضمير مجرورى آن به حراق راجع است و ضمير در [ منه ] به مجنى عليه عود كرده و كلمه [ من ] به معناى الى مىباشد و حاصل معنا چنين مىشود : بعد از قرار دادن و ريختن آتش در حراق آن را نزديك بينى مجنى عليه مىبرند . قوله : و اثبات الدية بذلك : كلمه [ اثبات ] معطوف است به [ العمل ] و مشار اليه [ ذلك ] روايت مذكور مىباشد . متن : و لو ادعى نقصه قيل : يحلف و يوجب له الحاكم شيئا بحسب اجتهاده إذ لا طريق إلى البينة ، و لا إلى الامتحان . و إنما نسبه إلى القول ، لعدم دليل عليه مع أصالة البراءة ، و كون حلف المدعي خلاف الأصل ، و إنما مقتضاه حلف المدعى عليه على البراءة .