1 - ظفر ( بضم ظاء و سكون فاء ) . 2 - ظفر ( بكسر ظاء و سكون فاء ) . قوله : و المستند رواية ضعيفة : مقصود روايتى است كه مرحوم شيخ الطائفه آن را در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 10 ) ص ( 256 ) به اين شرح نقل فرموده : سهل بن زياد ، از محمّد بن الحسن بن شمون ، از عبد اللّه بن عبد الرّحمن ، از مسمع ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : قضى امير المؤمنين عليه السلام فى الظفر اذا قطع و لم ينبت او خرج اسود فاسدا عشر دنانير ، فان خرج ابيض فخمسة دنانير . قوله : و فى صحيحة عبد اللّه بن سنان : اين روايت قبلا نقل گرديد . قوله : و هو غريب : ضمير [ هو ] به حمل مزبور راجعست . قوله : متى قلع و لم يخرج : ضمير نائب فاعلى در [ قلع ] و ضمير فاعلى در [ لم يخرج ] به ظفر راجع است . قوله : لانّه فى معنى الشّلل : ضمير در [ لانّه ] به خروج الظفر اسودا راجع است . قوله : مع ضعف المأخذ : يعنى مأخذ وجوب زائد بر دو ثلث . قوله : عوده لعدمه : ضمير در [ عوده ] به ظفر و در [ عدمه ] به عود برمىگردد . قوله : و هو حسن : ضمير [ هو ] به قول مذكور راجعست . متن : الثانية عشرة في الظهر إذا كسر الدية ، لصحيحة الحلبي عن