سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
243
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
كانت قبل أن يثغر متغيرة ثم نبتت كذلك ، أما لو كانت بيضاء قبل أن يثغر ثم نبتت سوداء رجع إلى العارفين ، فإن حكموا بكونه لعلة فالحكومة ، و إلا فالدية . ديه دندانها شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مسئله هشتم اگر كسى تمام دندانهاى شخصى را از بين ببرد ديه كامله بايد بدهد و آنها عبارتند از بيست و هشت دندان : در دوازده دندان جلو ششصد دينار و در شانزده دندان مؤخّر چهار صد دينار ثابت است . و در اين حكم دندانهاى سفيد و سياه و زرد كه خلقتشان به اين كيفيّت باشد با هم متساويند . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ اسنان ] در متن مصنف ( ره ) بفتح همزه بوده و آن جمع [ سن ] به معناى دندان است . دندانهاى همانطورى كه مرحوم مصنف فرموده بيست و هشت تا بوده كه ديه بر آنها توزيع و تقسيم مىگردد البته اين دندانها با هم از نظر مقدار ديه متفاوت هستند چنانچه تفصيل آن چنين مىباشد : در دوازده دندان كه در قسمت مقدّم و جلو دهان قرار گرفتهاند يعنى چهار دندان ثانيا و چهار رباعيّه و چهار دندان نيش ششصد دينار ثابت است و نحوه قرار گرفتنشان اينطور است :