سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

224

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

الصادق عليه السلام أن عليا عليه السلام قضى به و قيل : النصف ، لأنه ذهب نصف المنفعة و نصف الجمال ، و استضعافا لرواية غياث به لكنه أشهر موافقا لأصالة البراءة من الزائد . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر جانى مقدارى از بينى ديگرى را قطع نمود ، پس به همان مقدار نسبت به مارن بايد ديه بپردازد . و همچنين است اگر مارن ديگرى را شكسته و در نتيجه فاسد شود كه در اين صورت نيز جانى بايد تمام ديه را بپردازد . و در صورتى كه مارن شكسته شده را ببندند و پس از مدتى بهبودى حاصل شد بر جانى لازم است صد دينار بمجنى عليه بدهد . و اگر جانى بينى ديگرى را شل نمود دو ثلث ديه بر عهده‌اش ثابت مىشود . و در صورتى كه روثه بينى را فاسد نمود يك ثلث از ديه بر ذمّه‌اش مىآيد . و هركدام از دو منخر و مجراى تنفّس را اگر فاسد نمود ثلثى از ديه را موظّف است بدهد . شارح ( ره ) در ذيل [ و لو جبر على صحة فمأة دينار ] مىفرماين : و در صورتى كه بهبودى پيدا نكرد صد دينار بعلاوه حكومت و ارش بايد بپردازد . و در دنبال [ و فى شلله ] مىفرماين : مقصود از شل شدن بينى فساد آن مىباشد بطورى كه استشمام با