سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
178
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شارح ( ره ) در ذيل [ فى الشهر الحرام ] مىفرماين : مقصود از ماه حرام يكى از چهار ماه : ذيقعده و ذى الحجة و محرّم و رجب مىباشد . و در دنبال [ او فى الحرام ] مىافزايند : مراد حرم شريف مكّه معظّمه است . و در تعقيب [ زيد عليه ثلث الدّيه ] مىفرماين : يك ثلث از هرجنسى از اجناس كه باشد چه شتر بوده و چه يكى از پنج جنس ديگر بايد جانى آن را به كسى كه مستحق اصل ديه هست بپردازد يعنى اصل ديه را به هركسى كه مىدهد ثلث اضافه را نيز بايد به همان شخص ردّ كند . و در دنبال [ تغليظا ] مىافزايند : اين ثلث اضافه از باب تشديد و تغليظ عقوبت بر جانى بوده چه آنكه وى احترام شهور اربعه و حرم شريف را هتك كرده و كيفرش آنست كه يك ثلث ديه بيشتر از كسان ديگر بايد بپردازد . سپس مىفرماين : امّا اينكه ارتكاب قتل در ماههاى حرام موجب تغليظ و تشديد عقوبت مىشود پس امرى است اجماعى و در آن نصوص و اخبار بسيار وارد شده و امّا اينكه قتل در حرم شريف باعث تغليظ باشد بايد بگوئيم : مرحوم شيخ مفيد و شيخ طوسى عليهما الرّحمه آن را به ماههاى حرام ملحق نموده و جماعتى نيز به تبعيّت از ايشان اينطور فرمودهاند . و وجه الحاق آن است كه حرم شريف و ماههاى حرام در اينكه واجد احترام و عظمت هستند با يكديگر مشتركند مضافا به اينكه قتل صيد در حرم