سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
272
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
اسقاط شدهاش مأيوس شويم فوت كرد بر جانى ارش مدّت بيدندان بودن ثابت است . سپس مىفرماين : دندانهاى غير آسيا را در مقابل دندان آسيا قصاص نميكنند چنانچه عكس آن نيز جايز نيست . و همچنين دندان اصلى را در مقابل جنايت بر دندان زائد و فرعى و نيز دندان زائد را در مقابل دندان زائد در صورتى كه محل آن دو متفاوت باشد قصاص نبايد نمود . شارح ( ره ) در دنبال [ و لا يقطع سنّ بضرس ] مىفرماين : و همچنين دندان ثنيّه را در مقابل رباعيّه و نيز در قبال دندان فاب كه در فارسى به دندان نيش خوانده مىشود قصاص نمىكنند . و پس از [ و لا بالعكس ] مىافزايند : همانطورى كه رعايت مماثلت نوعى بين دندانها لازم است بايد علو و سفل و يمين و يسار و غير اين اوصاف از خصوصيّات و اعتبارات مماثله ديگر را در نظر گرفت . بنابراين اگر جانى دندان نيش بالا و سمت راست را اگر اسقاط نمود در مقام قصاص بايد دندان نيش بالا و سمت راست از وى را اسقاط كرد و بر همين قياس . و پس از [ و لا اصليّة بزائدة الخ ] مىفرماين : بلكه در تمام اين موارد حكومت يعنى ارش ثابت است . امّا اگر محل دو دندان زائد متّحد باشد قصاص ثابت بوده لاجرم