سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

27

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : اى كابس على البدن : كلمه [ كابس ] يعنى فرورونده قوله : خنقه : فشردن گلو را گويند : قوله : و لم يرخ عنه : ضمير فاعلى در [ لم يرخ ] به قاتل و ضمير مجرورى در [ عنه ] به مقتول راجعست و كلمه [ لم يرخ ] يعنى ريسمان را شل نكرد . قوله : او بقى المخنوق ضمنا : كلمه [ ضمن ] يعنى مستمرا و باقيا على ذلك الحال . قوله : و مات بذلك : مشار اليه [ ذلك ] خنق مىباشد . قوله : او طرحه فى النّار : ضمير فاعلى به [ قاتل ] و ضمير مفعولى به [ مقتول ] راجعست . قوله : فمات منها : كلمه [ من ] به معناى لام تعليل است يعنى به علّت آتش و بسبب آن بميرد و ممكنست ناشئه بوده يعنى موتش ناشى از آتش شده باشد . قوله : الّا ان يعلم قدرته على الخروج : ضمير در [ قدرته ] بواقع در آتش راجع است . قوله : لقلّتها : يعنى لقلّة النّار . قوله : او كونه فى طرفها : ضمير در [ كونه ] به واقع در آتش راجع است و ضمير در [ طرفها ] به آتش برگشته و مقصود از طرف آتش كنار آن مىباشد . قوله : يمكنه الخروج بادنى حركة : ضمير در [ يمكنه ] به واقع در آتش راجعست . قوله : فيترك : يعنى ادنى حركت را ترك كرد .