جنايت و قصاص محفوظ مىباشد و به زيادى و نقصان منفعت در هريك ديگر اعتناء و التفاتى نيست چنانچه دست قوى را در مقابل جنايت بر دست ضعيف قطع مىكنند همانطورى كه چشم صحيح را در مقابل چشمى كه اعشى است يعنى در شب نمىبيند و به اصطلاح شبكور مىباشد قصاص مىنمايند و همچنين زبان فصيح را در مقابل غيرش استيفاء مىنمايند . بلى ، آلتى كه صحيح است در مقابل عنين قطع نميگردد ولى عكسش جايز است يعنى آلت عنين را در مقابل صحيح قطع مىكنند . قوله : ذكر المختون بالاغلف : مقصود از [ مختون ] ختنه شده و از اغلف خلاف آن مىباشد . قوله : و الفحل بمسلول الخصيتين : منظور از [ مسلول الخصيتين ] كسى است كه دو بيضه او را كشيده و بدين ترتيب محلّ تكّون نطفه كه در بيضه چپ مىباشد از بين رفته و مراد از [ فحل ] خلاف آن مىباشد . متن : و في الخصيتين و في إحداهما القصاص إن لم يخف بقطع الواحدة ذهاب منفعة الأخرى ، فإن خيف فالدية ، و لا فرق في جواز الاقتصاص فيهما بين كون الذكر صحيحا و عدمه ، لثبوت أصل المماثلة . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز در جنايت بر بيضتين و بر يكى از آن دو نيز قصاص مشروع است مشروط به اينكه قصاص يكى از آن دو موجب خوف زوال منفعت ديگرى باشد . شارح ( ره ) مىفرماين :