سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

252

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

احكام مقّرره و ثابته براى اهل توبه است امّا در عين حال در شرع مقدّس ما تثبيت و امضاء شده بدليل روايت زراره از احد الصادقين عليهما السّلم كه اين آيه از جمله محكمات مىباشد . و فرموده حقتعالى بعد از آن نيز مثبت آن است چه آنكه در دنباله آيه مىفرمايد : و من لم يحكم بما انزل اللّه فاولئك هم الطالمون . كلمه [ من ] از الفاظ عموم بوده بنابراين شامل تمام انسانها از جمله ما كه از زمان نزول آيه متأخر واقع شده‌ايم مىشود از طرف ديگر [ ظلم ] حرام است لاجرم تركش واجب و لازم مىباشد و ترك ظلم در مورد بحث تحقّق نمىيابد مگر باينكه به آنچه در اين آيه نازل شده حكم گردد و قصاص عين به عين بدون گرفتن ديه از جمله ما انزل اللّه مىباشد . تشكيك مرحوم شارح در جواب مذكور سپس در مقام تشكيك مىفرماين : ممكنست در قسمت دوّم استدلال يعنى ذيل آيه مىفرمايد : و من لم يحكم الخ . اينطور تشكيك نمود كه استفاده معناى مذكور از آيه شريفه در صورتى است كه [ واو ] استينافيّه باشد ولى محتمل است عاطفه بوده و جمله بعدش معطوف به اسم [ انّ ] باشد و در نتيجه اگر نصّى بر محكم بودن آيه شريفه و ملزم بودن ما بر آن وجود نداشته باشد از خود آيه نمىتوان اين معنا را استفاده كرد .