قوله : و الّا : يعنى اگر عمدا يا شبيه عمد نبود بلكه خطائى باشد . قوله : نعم لو صال المجنون عليه : كلمه [ صال ] يعنى جمله‌ور گرديد و ضمير گرديد و ضمير در [ عليه ] به عاقل برمىگردد . قوله : و لم يمكنه دفعه : ضمير منصوبى در [ يمكنه ] به عاقل و ضمير مجرورى در [ دفعه ] به مجنون برمىگردد . قوله : الّا بقتله : يعنى الّا بقتل المجنون . قوله : و ان ميّز : ضمير در [ ميّز ] به صبىّ راجعست . قوله : لصحيحة محمّد بن مسلم عن ابى عبد اللّه عليه السلام : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 19 ) ص ( 307 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن ابى عمير ، از حمّاد بن عثمان ، از محمّد بن مسلم ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : عمد الصبى و خطاه واحد . قوله : و عنه عليه السلام انّ عليّا عليه الصّلوة و السلام : اينروايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 19 ) ص ( 307 ) باينشرح نقل نموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن الحسن الصفّار ، از حسن بن موسى خشّاب ، از غياث بن كلوب ، از اسحق بن عمّار ، از مولانا الصادق از پدر بزرگوارش عليهما السلام انّ عليّا عليه الصّلوة و السلام كان يقول : عمد الصّبيان خطاء ، يحمل على العاقلة . قوله : و ليس بواضح : ضمير در [ ليس ] به اعتبار مرحوم علّامه راجع است .