سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
171
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
در صورتى كه عاقل باشد اگر اظهار اسلام نمود مسلمان محسوب شده لاجرم اگر والد الرّشده او را بكشد قاتل را بواسطهاش قصاص مىنمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ الرّشده ] بفتح راء و كسر آن خلاف ولد الزّنا باشد يعنى موردى كه ولادتش بر طريق شرع صورت گرفته است اگرچه شبهه باشد و بهر تقدير مقصود اين است كه وقتى ولد الزّنا بالغ شد و در حال سلامت عقل كلمه شهادتين را گفته و بدين ترتيب اظهار اسلام نمود مسلمان محسوب مىشود در نتيجه اگر كسى ولد رشده مىباشد وى را بقتل رساند قاتل را مىكشند زيرا قاتل و مقتول هردو در اسلام با هم مستاوى بوده لاجرم شرط قصاص موجود است . امّا اگر ولد رشده او را پيش از بلوغ بكشد قصاصش نمىكنند و نيز نبابر رأى كسانى كه ولد الزّنا را مطلقا كافر مىدانند و لو پس از بلوغ و اظهار اسلام اگر مسلمانى وى را بكشد مطلقا او را قصاص نمىكنند زيرا بنابراين رأى بين قاتل و مقتول تساوى در دين نيست . قوله : و اظهر الاسلام : مقصود از [ اظهار السلام ] بر زبان جارى كردن شهادتين مىباشد . قوله : و ان كان لشبهة : ضمير در [ كان ] بولد الرّشده راجعست قوله : لتساويهما فى الاسلام : ضمير تثنيه به ولد الزّنا و ولد - الرّشده راجعست . قوله : و لو قتله قبل البوغ : ضمير فاعلى در [ قتله ] به ولد الرشده و ضمير مفعولى به ولد الزّنا عود مىكند . قوله : لم يقتل به : ضمير نائب فاعلى در [ لم يقتل ] بولد الرشده