قوله : لصيرورته لاولياء الاوّل بالجناية الاولى : ضمير در [ صيرورته ] به عبد جانى برمىگردد . قوله : فاذا قتل الثانى : ضمير فاعلى در [ قتل ] به عبد جانى برمىگردد . قوله : انتقل الى اوليائه : ضمير در [ انتقل ] به عبد جانى و در [ اوليائه ] به ثانى برمىگردد . قوله : و لرواية علىّ بن عقبه عن الصّادق عليه السلام : اينروايت را مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ( 10 ) ص ( 195 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن الصّفار ، از حسن بن احمد بن سلمة الكوفى ، از احمد بن الحسن بن علىّ بن فضّال ، از پدرش ، از علىّ بن عقبه ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : سئلته عن عبد قتل اربعة احرار واحدا بعد واحد ؟ قال : فقال : هو لا هل الاخير من القتلى ان شاؤا قتلوه و ان شاؤوا استرقوه ، لانّه اذا قتل الاوّل استحق الياؤه ، فاذا قتل الثانى استحق من اولياء الاوّل فصار لاولياء الثانى ، فاذا قتل الثالث من اولياء الثانى فصار لاولياء الثالث ، فاذا قتل الرّابع استحق من اولياء الثالث فصار لاولياء الرّابع ان شاؤوا قتلوه و ان شاؤوا استرقوه . قوله : و هذا الخبر مع ضعف سنده : زيرا احمد بن حسن بن علىّ فضّال در سند آن واقع شده و وى مذهبش وقف است . قوله : جمعا بينه و بين ما سبق : مقصود از [ ما سبق ] خبر صحيحه زراره از مولانا الباقر عليه السلام مىباشد .