منشأ و دليل قوم دوم دليل احتمال دوّم آنست كه نصّ و روايتى كه در اين باب وارد شده دلالت دارد بر اينكه زن نمىتواند در جنايت خاصّ مذكور قصاص نمايد مگر پس از ردّ ديه و چون احكام توقيفى است به اين معنا لازم است به آنچه از شارع مقدّس رسيده فقط عمل شود لاجرم غير از مفاد اين اخبار هرحكم ديگرى كه احتمال داده شود غير قابل عمل مىباشد . قوله : فلو قطع منها : ضمير در [ قطع ] به رجل و در [ منها ] به امرئه عود مىكند . قوله : استوفت مثلها منه : ضمير در [ مثلها ] به ثلث اصابع و در [ منه ] به رجل برمىگردد . قوله : من غير ردّ : يعنى ردّ الدّية . قوله : لم تقطع منه الاربع الخ : ضمير فاعلى در [ لم تقطع ] به مرئه و ضمير مجرورى در [ منه ] به رجل برمىگردد . قوله : و هل لها : ضمير در [ لها ] به امرئه عود مىكند . قوله : منشاؤهما : يعى منشأ احتمالين . قوله : وجود المقتضى لجوازه : يعنى جواز قصاص . قوله : كذلك : يعنى بدون ردّ ديه . قوله : امّا الاوّل : مقصود از آن وجود مقتضى مىباشد . قوله : فلانّ قطع اصبعين منها : يعنى قطع الرّجل الاصبعين من المرئة . قوله : يوجب ذلك : مشار اليه [ ذلك ] قصاص و بريدن دو