سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
35
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
در باب حصول ارتداد مجرّد اجماع علماء اماميّه كفايت نكره بلكه حكم از نظر قاطبه مسلمين بايد اتّفاقى باشد . قوله : و ربّما قيل بالحاقه بالخمر : ضمير در [ الحاقه ] به مسكر راجعست . قوله : و هو نادر : ضمير [ هو ] بقول قيل راجعست . قوله : مستحل بيعه : يعنى بيع غير خمر . متن : و لو تاب الشارب للمسكر قبل قيام البينة عليه سقط الحد عنه و لا يسقط الحد لو كانت توبته بعدها أي بعد قيام البينة ، لأصالة البقاء و قد تقدم مثله . فرع مرحوم مصنف مىفرماين : اگر پيش از آنكه شاهد و بيّنهاى بر عليه شارب مسكر قائم شود ولى از عملى كه نموده توبه بنمايد حدّ از او ساقط مىشود و در صورتى كه پس از قيام آن توبه نمايد حدّ به حال خود باقيست . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل عدم سقوط حدّ در فرض دوّم استصحاب و اصالة البقاء است يعنى پيش از توبه قطعا حدّ د ذمّه وى ثابت بوده منتهى نمىدانيم پس از آنكه شهود قائم شده و شهادت دادهاند توبه وى حدّ ثابت را اسقاط مىكند يا براى اين معنا صلاحيت ندارد و چون اركان استصحاب كه يقين سابق و شك لاحق موجود است از اينرو استصحاب بقاء مقتضى است حدّ در ذمّه وى همچنان باقى است . قوله : قبل قيام البيّنة عليه : ضمير در [ عليه ] بشارب مسكر راجع است .