و في قبول دعوى عدم القصد إلى مدلول اللفظ مع تحقق الكمال نظر من الشبهة الدارئة للحد ، و كونه خلاف الظاهر . شرح فارسى : [ ارتداد كودك و ديوانه ومكره و حكم آنها ] مرحوم مصنف مىفرماين : براى ارتداد كودك و ديوانه و مكره حكمى نمىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : ولى در عين حال كودك و ديوانه را بواسطه ردّه گفتن يا عملى كه موجب آن مىباشد تأديب مىكنند و مست نيز از نظر حكم همچون ديوانه بوده از اينرو اگر به كلمه ردّه تلفّظ كند يا فعلى كه موجب ارتداد مىباشد در حالت مستى انجام دهد حكم به ارتدادش نمىتوان نمود كما اين‌كه اگر كافر بوده و در حال مستى كلمه شهادتين بر زبان جارى نمود حكم به اسلامش نمىنمائيم . سؤال مست در پاره‌اى احكام همچون صاحى و هوشيار مىباشد از جمله : همانطورى كه نماز از شخص هوشيار اگر فوت شد قضايش بر او واجب است بر مست نيز نمازهائى كه در حال مستى از او فوت شده لازم است قضاء نمايد چنانچه روزه نيز همينطور مىباشد . پس از اين اتحاد حكمى كه بين وى و صاحى مىباشد مىتوان كشف كرد كه در تمام احكام باهم متّحد و مشترك هستند بنابراين همانطوريكه در حال هوشيارى اگر كسى كلمه ردّه و كفر بگويد از دين خارج ميگردد در حال مستى نيز صدور كلمه كفر باعث ارتداد مىباشد . جواب اگرچه مست در برخى از احكام همچون قضاء نماز و روزه به صاحى