جدا باشند . ولى ناگفته نماند كه وى حق تجديد عقد را داشته و مىتواند پس از انقضاء عدّه زن دوباره او را به نكاح خود درآورد . و در اينكه بتواند زن را در مدّت عدّه وفات كه بر او واجبست عقد نمايد احتمالى وجود دارد همانطورى كه در موارد ديگر شوهر حق دارد همسرش را كه در عدّه طلاق بائن بوده عقد نمايد . و خلاصه كلام آنكه پس از توبه لازمست صرفا بر ترتّب احكام سه‌گانه‌اى كه مرحوم مصنف در متن فرموده يعنى ( جدا شدن همسر ، عدّه وفات گرفتن زن از وى و تقسيم اموالش بين ورثه ) اكتفاء كرده و آنها را در حقّ وى و غيرش جارى بدانيم و البته اين امر ديگرى است غير از قبولى توبه‌اش بحسب باطن و واقع . قوله : لما ذكرناه : مقصود اخبارى استكه ذكر گرديد . قوله : فيتعيّن قتله : يعنى قتل مرتد فطرى بطور تعيّن واجبست . قوله : مطلقا : اعمّ از آنكه توبه كرده يا توبه ننمايد . قوله : و فى قبولها باطنا : ضمير در [ قبولها ] به توبه راجعست . قوله : لو كان مكلّفا بالاسلام : ضمير در [ كان ] به مرتد فطرى راجعست . قوله : او خروجه عن التكليف : ضمير در [ خروجه ] بمرتد فطرى راجع است . قوله : و هو باطل بالاجماع : ضمير [ هو ] بكلّ واحد من التكليف بما لا يطاق و خروجه عن التكليف راجعست . قوله : و حينئذ : يعنى و حين تقبل توبته باطنا .