قوله : و الزّنا بالمجنونة : چه آنكه فعل صادر از مجنون كلّا فعل بوده و در واقع يك فعل بيشتر تحقق نيافته و آن هم عملى است كه واطى انجام داده . قوله : فانّه كذلك : ضمير در [ فانّه ] به كلّ واحد من الوطى الاكراهى و الزّنا بالمجنونة راجعست و مراد از [ كذلك ] واحد بودن فعل مىباشد . قوله : و المتحقّق اعتبار الاربعة : يعنى حق اينستكه در مورد بحث كه اثبات وطى با اموات باشد شهادت چهار مرد لازمست . قوله : من غير تعليل : يعنى تعليلى را كه قيل آورد و مشتمل بر قياس بود . قوله : بل فى كثير فى النّصوص ما ينافى تعليله : يعنى تلعيل قيل را . مؤلف گويد : از جمله اين نصوص سه حديث ذيل بوده كه مرحوم صاحب وسائل آنها را در ج ( 18 ) ص ( 371 ) به اين شرح نقل فرموده : حديث اول محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش جميعا ، از ابن ابى عمير ، از حمّاد ، از حلبى ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : حدّ الرّجم ان يشهد اربع انّهم رأوه يدخل و يخرج .