سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
28
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مرسله نقل كرده و آن اينست كه امام عليه السلام فرمودند مجرم مزبور را در مرتبه چهارم مىكشند . و دليل ديگر آنكه : زنا كه از نظر جرم و گناه بزرگتر و عظيمتر از شرب خمر بوده فاعلش را در مرتبه چهارم مىكشند و پس در اينجا بطريق اولى بايد حكم چنين باشد . و اكثر علماء معتقدند كه شارب خمر را بايد در مرتبه سوم كشت چه آنكه در خصوص اين مورد اخبار صحيح بسيار كه جملگى صراحت در اين معنا دارند وارد شدهاند . و در روايت صحيح يونس از مولانا الكاظم عليه السلام وارد شده كه مرتكبين معاصى كبيره را تماما در مرتبه سوّم بايد كشت مشروط به اينكه بر ايشان دو بار حدّ جارى كرده باشند . شارح ( ره ) مىفرماين : اين رأى اقوى بوده و روايت مرسله قبل را بطور مطلق نميتوان پذيرفت خصوصا كه اخبار صحاح با آن معارض نيز مىباشند . و امّا اينكه در دليل دوّم رأى اوّل گفته شد زانى را در مرتبه چهارم مىكشند پس در شرب مسكر نيز كه بمراتب از آن خفيفتر است بايد در مرتبه چهارم كشت نه سوّم . مىگوئيم حكم در زانى مقبول نبوده و آن را نيز بايد در مرتبه سوّم كشت چنانچه شرحش قبلا گذشت . قوله : و من فى معناه : مثل كسى كه استعمال حشيش مىكند . قوله : على ظهره و كتفه و ساير جسده : ضمائر مجرورى بشارب راجعند .