راجعست و مقصود از [ مطلق ذكر ] معناى واسعى است كه شامل عاقل و مجنون ، بالغ و نابالغ جميعا مىشود . قوله : كما سلف : يعنى كتاب اطعمه و اشربه . قوله : و ان ادّب : ضمير نائب فاعلى در [ ادّب ] به غير مكلّف راجعست . قوله : و يلزم من تحريمها وجوب اتلافها : ضمائر مؤنث به بهيمه عود مىكنند . قوله : لئلّا تشتبه : ضمير در [ تشتبه ] به بهيمه موطوئه راجعست و مقصود از اشتباه ، اشتباه موطوئه به غير موطوئه مىباشد . قوله : كما هو الحكمة فيه : ضمير [ هو ] به اشتباه و در [ فيه ] به وجوب اتلاف راجعست . قوله : فيستوى فيه الجميع : ضمير در [ فيه ] بوجوب اتلاف راجع بوده و مقصود از [ جميع ] صبى و بالغ ، مجنون و عاقل مىباشد . قوله : ايضا : يعنى همانطورى كه در حكم بتحريم حيوان جميع باهم متساويند در وجوب اتلاف نيز امر چنين است . قوله : و هو منفىّ فى فعل الصّغير : ضمير [ هو ] به بيع ما لا يقصد لحمه راجعست . قوله : لانّ الحكم معلّق فى النصوص على فعل الرجّل : از نصوص وارده در اين باب بعنوان شاهد سه حديث ذيل اكتفاء مىشود : حديث اول محمّد بن الحسن باسنادش ، از يونس بن عبد الرّحمن ، از عبد اللّه