سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
228
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
از آنكه دست و پايش را قطع كنند اوّل ايندو عضو را از باب قصاص مجروح ساخته و پس از آن ايندو عضو را مىبرند . و ديگر از اقسامى كه شيخ ( ره ) بيان نفرموده آنست كه : محارب مال از ديگرى گرفته و جراحت نيز وارد ساخته باشد . و يا مرتكب قتل و جرح شده ولى مال از كسى اخذ ننموده باشد . حكم ايندو آنست كه از وى بخاطر جراحتى كه وارد كرده ابتداء قصاص نموده و سپس در فرد اوّل دست و پاى او را قطع كرده و در فرد دوّم او را مقتول مىسازند . قوله : على تقدير قتله و اخذه المال : ضمير در [ قتله ] و [ اخذه ] به محارب راجعست . قوله : و لم يذكر حكم ما لو جرح : ضمير فاعلى در [ لم يذكر ] به شيخ ( ره ) راجعست . قوله : استفادة حكمه : يعنى حكم المحارب الّذى جرح . قوله : فانّ الجارح الخ : بيان استفاده حكم محارب مزبور از دليل خارج مىباشد . قوله : يقتص منه مطلقا : ضمير در [ منه ] به جارح راجع بوده و كلمه [ مطلقا ] يعنى چه محارب بوده و چه غير محارب . قوله : و مجرّد المحاربة يجوّز النّفى : يعنى وصف محارب بودن مجوّز تبعيد او مىباشد . قوله : و هى حاصلة معه : ضمير [ هى ] به محاربه و در [ معه ] به جرح راجعست . قوله : لكن فيه الخ : يعنى لكن فى امكان استفادة حكم المذكور اشكال .