الف : كسى كه مراقب محارب بوده و هرشخصى كه از طريق و جادّه عبور مىكند خبرش را بمحارب داده و او را از وجود عابر آگاه مىكند . ب : كسى كه از محارب كمال مراقبت را نموده بطوريكه اگر شخص مخوفى از جاده عبور كند وى محارب را از آن برحذر مىدارد . و مراد از [ ردء ] بكسر راء و سكون دال و بعد از آن همزه كسيست كه مددكار و ياور محارب بوده و نيازمندىهاى او را تأمين مىكند مشروط به اينكه در متعلّق محاربت يعنى امورى كه موجب اذيّت و آزار مردم است شركت نداشته باشد چه آنكه در اين صورت وى نيز از مصاديق محارب به شمار مىآيد . قوله : يرقب له : ضمير فاعلى در [ يرقب ] به [ الذى ] راجع بوده و ضمير مجرورى در [ له ] به محارب برمىگردد . قوله : فيعمله به : ضمير فاعلى در [ يعلمه ] به الّذى و ضمير مفعولى آن به محارب و ضمير مجرورى در [ به ] به من يمرّ بالطّريق عائد است . قوله : او يرقب له من يخاف عليه منه : ضمير فاعلى در [ يرقب ] به الذى و ضمير در [ له ] به محارب راجع بوده و ضمير مجرورى در [ عليه ] نيز به محارب و ضمير در [ منه ] به من موصوله عود مىكند . قوله : فيحذّره منه : ضمير فاعلى به الذى و ضمير مفعولى بمحارب و ضمير مجرورى در [ منه ] به من يخاف عود مىكند . قوله : و هو المعين له : ضمير در [ له ] بمحارب برمىگردد . قوله : فيما يحتاج اليه : ضمير فاعلى در [ يحتاج ] بمحارب و در [ اليه ] به ماء موصوله برمىگردد . قوله : من غير ان يباشر متعلّق المحاربة : ضمير در [ يباشر ] به