فقال ابو عبيدة : اصلحك اللّه أرايت ان عفى عنه اولياء المقتول قال : فقال ابو جعفر عليه السلام : ان عفوا عنه فانّ على الامام ان يقتله لانّه قد حارب و قتل و سرق قال : فقال ابو عبيدة : أرايت ان اراد اولياء المقتول ان يأخذوا منه الدّية و يدعونه الهم ذلك ؟ قال : فقال لا ، عليه القتل . قوله : و من عامة الخ : يعنى كلمه [ من موصوله ] در اين حديث شريف حقيقتا عام بوده و ذكور و اناث را شامل مىشود . قوله : و الشيخان الخ : يعنى و خالف الشيخان و هما المفيد و ابى جعفر الطوسى ( رهما ) . قوله : حيث شرطا كونه من اهل الرّيبة : ضمير در [ شرطا ] به شيخان و در [ كونه ] به محارب برمىگردد . قوله : و عموم النّص يدفعه : ضمير در [ يدفعه ] باشتراط راجع بوده و مقصود از [ نصّ ] آيه و حديث مذكور مىباشد . قوله : و اخذ تجريد السّلاح : ضمير در [ اخذ ] به صيغه مصدر به مرحوم مصنف راجعست . قوله : تبع فيه الخبر : ضمير فاعلى در [ تبع ] به صيغه فعل ماضى به مرحوم مصنف عود كرده و ضمير مجرورى در [ فيه ] به اخذ عود مىنمايد و مراد از خبر حديثى است كه نقل شد و در آن قيد [ شهر ] كه به معناى [ جرّد ] است آمده . قوله : و الّا : يعنى و الّا با قطع نظر از مجرّد تبعيّت از خبر .