جميع مذكورين مىگردد . مرحوم ابن جنيد در اين رأى مخالف بوده و مىفرماين : حكم مختص به مردان است يعنى محارب تنها مرد مىتواند باشد زيرا ضمير در آيه شريفه مذكر است و دخول اناث در آن مجاز بوده كه هيچ داعى بر ارتكاب آن وجود ندارد . شارح ( ره ) در جواب مىفرماين : اشكال و ايرادى كه در اين استدلال است اينكه : اوّلا : قبول نداريم ضمير مختص به ذكور باشد . ثانيا : بفرض تسليم آن دليل تنها آيه نبوده بلكه اخبار بسيار و در اين مقام وارد شده كه الفاظ آنها تعميم داشته بطورى كه ذكور و اناث را شامل مىشوند از جمله : صحيحه محمّد بن مسلم است كه فرموده : كسى كه برهنه و ظاهر نمايد سلاح خود را . . . . و كلمه [ من ] عام بوده و حقيقتا شامل ذكور و اناث مىگردد . و نيز از كسانى كه با اطلاق مذكور مخالف مىباشند مرحوم شيخ مفيد و شيخ الطائفه هستند ، ايشان شرط كرده‌اد كه محارب بايد از اهل ريبه و فتنه بوده بطورى كه متهم بفساد باشند . ولى عموم نصّ اين گفتار را دفع مىنمايد . تنبيه مرحوم مصنف در تعريف محارب فرمودند : محارب به كسى گويند كه سلاحش را برهنه و ظاهر نمايد الخ . قيد سلاح و اعتبار آن به تبعيّت از خبر است كه در آن اين‌طور