عدا الإبهام ، لصحيحة الحلبي عن الصادق عليه السلام قال قلت له : من أين يجب القطع ؟ فبسط أصابعه و قال : من هاهنا ، يعني من مفصل الكف و قوله في رواية أبي بصير القطع من وسط الكف و لا يقطع الإبهام ، و لا فرق بين كون المفقود خلقة ، أو بعارض و لو كان له إصبع زائدة لم يجز قطعها حملا على المعهود فلو توقف تركها على إبقاء إصبع أخرى وجب و لو كان على المعصم كفان قطع أصابع الأصلية إن تميزت ، و إلا فإشكال . مسئله يازدهم كيفيت و مقدار قطع دست در سارق شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : واجب است انگشتان چهارگانه دست راست را بريده و كف دست و انگشت شصت را به حال خود باقى بگذارند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه : سارق وقتى براى بار اوّل سرقت نمود واجب است چهار انگشت دست راست وى يعنى تمام انگشتان دست راست به استثناى شصت را قطع نموده و كيف دست و انگشت شصت را باقى بگذارند . البته اين حكم در مورد كسى است كه داراى پنج انگشت باشد ، امّا اگر كمتر از آن بود بر قطع همان انگشتان موجود اكتفاء مىكنند و لو يك انگشت باشد ولى در اين فرض نيز انگشت شصت را بايد باقى بگذارند . و دليل اين حكم صحيحه حلبى از مولانا الصّادق عليه السلام است ،