سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

146

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : مطلقا : چه شرائط مال مسروق در آن بوده و چه نباشد . قوله : و شرائطه لا ينتظم : يعنى و شرائط مال مسروق لا يجرى . قوله : و بيعه دون غيره : ضمير در [ بيعه ] به صغيره و در [ غيره ] به بيع راجعست و كلمه [ بيعه ] معطوف است به سرقت و تقدير كلام چنين است : و سرائطه لا ينتظم فى خصوص بيعه دون غير البيع . قوله : من تفويته : يعنى تفويت صغير و تلف نمودنش . قوله : و اذهاب اجزائه : يعنى اجزاء صغير و مقصود از [ اذهاب اجزاء ] قطع اجزاء مىباشد . قوله : فاثبات الحكم : مقصود وجوب قطع يد مىباشد . قوله : به مثل ذلك : يعنى به مثل اولويّت مذكور . قوله : و من ثمّ : يعنى و بخاطر عدم جودت استدلال مذكور قوله : حكاه المصنف ( ره ) قولا : ضمير منصوبى در [ حكاه ] برأى مرحوم شيخ راجعست . قوله : على القولين : يعنى قول مشهور و رأى شيخ ( ره ) . قوله : لو لم يبعه لم يقطع : ضمير فاعلى در [ لم يبعه ] به سارق و ضمير مفعولى آن به صغير عود مىكند چنانچه ضمير نائب فاعلى در [ لم يقطع ] نيز به سارق برمىگردد . قوله : و ان كان عليه ثياب : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ عليه ] به صغير برمىگردد . قوله : لثبوت يد عليها : ضمير در [ يده ] به صغير و در [ عليها ] به ثياب و حلى راجع بوده و اين جمله علّتست براى [ لم يقطع ] . قوله : فلم يتحقّق سرقتهما : يعنى سرقة ثياب و حلّى .