قوله : و لو فى وقت آخر : يعنى پس از لحظاتى كه از زمان بريدن آستين بگذرد . قوله : و بالباطن ما كان معقودا من داخل كمّ الثوب الاعلى : يعنى آستين باطن دو مصداق دارد يكى همان آستين است كه از جنس آسترى كت و قبا بوده و در درون آستين كت و قبا واقع است بطورى كه كيسه پول را اگر مثلا به آن ببندند در حقّش صادق است كه بگوئيم پول را در حرز نگهدارى نموده‌اند . و ديگرى آستين پيراهن بوده كه رويش كت يا قبا پوشيده شده باشد اعمّ از آنكه كيسه پول را روى آستين پيراهن مثلا بسته باشند يا درونش كه با لباس زير آن و يا بدن تماس پيدا مىكند قرار داده باشند چه آن‌كه در هردو صورت بملاحظه اينكه روى آن قبا و يا كت پوشيده شده باطن در حقّش صادق است . مؤلف گويد : پس از توضيحى كه تا به اينجا داريم اينطور بدست مىآيد كه جيب و آستين ظاهر طبق فرموده شارح ( ره ) و گفته قيل يك مصداق بيشتر نداشته ولى جيب و آستين باطن واجد دو فرد مىباشد . قوله : و قال الشيخ فى الخلاف الخ : حاصل فرموده مرحوم شيخ در اين كتاب آنست كه جيب و آستين باطن يك مصداق بيشتر ندارند زيرا جيب باطن تنها آن جيبى را گويند كه فوقش لباس ديگر بپوشند بنابراين جيب‌هاى درونى كت و قبا بفرموده شيخ باطن محسوب نمىشوند زيرا فوق آن لباسى نمىپوشند . و آستين باطن آنست كه به لباسى متّصل بوده كه لباس ديگر رويش