سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
114
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و در تفسير [ غير مميّز ] مىفرماين : مثل كودك و ديوانه . و در آخر عبارت مىفرماين : در اين مورد قطع يد متوجه آمر بوده نه بر طفل و ديوانه چه آنكه مباشر اخراج مال يعنى غير مميّز در جنب سبب كه آمر باشد ضعيف و ناچيز است زيرا طفل و ديوانه همچون آلتى هستند براى اخراج متاع مانند نخ و چهارپا ، پس همانطورى كه معنا ندارد در آن دو عقوبت به سبب تعلّق بگيرد در ايندو نيز اين معنا بدون جهت و بىاساس مىباشد . قوله : مثل اين يشدّه بحبل : ضمير منصوبى در [ يشدّه ] به متاع راجعست . قوله : ثمّ يجرّ به : ضمير در [ به ] به حبل راجعست . قوله : او يضعه على دابّة : ضمير فاعلى در [ يضعه ] به سارق و ضمير مفعولى به متاع برمىگردد . قوله : و يخرجها به : ضمير منصوبى در [ يخرجها ] بدابّه راجع بوده و ضمير مجرورى در [ به ] به متاع و كلمه [ باء ] به معناى [ مع ] مىباشد . قوله : او يأمر غير مميّز : ضمير فاعى در [ يأمر ] بسارق راجعست قوله : باخراجه : يعنى باخراج المتاع . قوله : لانّهما كالآلة له : ضمير در [ لانّهما ] به مجنون و صبى راجع بوده و در [ له ] به اخراج برمىگردد . متن : الثانية يقطع الضيف و الأجير إذا سرقا مال المضيف و