فيه زيادة إضرار نعم يؤدب بما يحسم جرأته . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر عبد خود از جمله غنائمى بود كه مسلمين از كفّار به دست آورده بودند و سپس مالى از اموال غنيمت را سرقت كرد دستش را قطع نمىكنند . شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا در قطع دست او ضرر بيشترى به مسلمين وارد مىشود چه آنكه مال سرقت شده بواسطه عبد اگر تلف شده باشد اين خود ضررى است كه به مسلمين متوجّه شده حال اگر دست عبد را بابت سرقتى كه نموده ببرند نقصى فاحش در او پيدا شده كه آن موجب ضرر بر خود اهل اسلام است بلى ، البتّه لازم است وى را به نحوى تأديب كنند كه جرأت و بىباكيش را ريشه‌كن كرده و اين حالت را از وى رفع نمايند . قوله : فسرق منها : ضمير فاعلى در [ سرق ] بعبد و ضمير مجرورى در [ منها ] به غنيمت راجعست . قوله : لانّ فيه : ضمير در [ فيه ] بقطع يد عبد راجعست . قوله : نعم يؤدّب : ضمير نائب فاعلى بعبد راجعست . قوله : يحسّم جرأته : كلمه [ يحسّم ] يعنى قطع كند و ضمير در [ جرأته ] به عبد عود مىكند . متن : و هنا مسائل الأولى لا فرق بين إخراج السارق المتاع بنفسه أو بسببه مثل أن يشده