طورى كه دست پدر را قطع نمىكنند چه آنكه مادر احد الابوين يعنى يكى از دو نفرى است كه سبب براى تولّد فرزند بوده است مضافا به اين‌كه هردو ( پدر و مادر ) در وجوب تعظيم و احترام فرزند به ايشان باهم مشترك هستند . علامه عليه الرّحمه در كتاب مختلف الشيعة فرموده‌اند : در اين فرموده حلبى بأس و اشكالى نيست . ولى به نظر ما رأى صحيح همان فرموده مشهور مىباشد كه بين مادر و پدر فرق هست . ناگفته نماند كه جدّ مادرى يعنى پدر مادر در اين باب حكم مادر را داشته يعنى اگر مال نوه را سرقت نمود دست‌هايش را بايد قطع كرد . قوله : لانّه لا يعدّ سارقا : ضمير در [ لانّه ] به هاتك راجعست . قوله : و غيرها : مثل اينكه مال نزد كسى به عنوان اجاره يا وكالت در فروش گذاشته شده باشد چه آنكه مستأجر و وكيل از جمله امناء محسوب مىشوند . قوله : و ان نزل : يعنى و ان نزل الولد . قوله : و بالعكس : اين عبارت معطوف به سابقش نيست . قوله : و ان علا : يعنى و ان على الوالد . قوله : كلّ منهما : يعنى كلّ من الولد و الام . قوله : لعموم الآية : يعنى آيه 38 از سوره مائده . قوله : خرج منه : يعنى خرج من العموم . قوله : لانّها احد الوالدين : ضمير در [ لانّها ] به امّ راجعست .