سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

81

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

موطوئه اب عود مىكند و كلمه [ خروج ] مبتداء بوده كه خبرش [ لا ينفى الحكم ] مىباشد . قوله : لا ينفى الحكم فيهنّ : ضمير مجرورى در [ فيهنّ ] به زوجه اب و ابن و موطوئه اب عود مىكند . قوله : فى تحقّق الاجماع فى غيرهنّ : يعنى در غير زوجه اب و ابن و موطوئه اب . متن : و كذا يثبت الحد بالقتل للذمي إذا زنى بمسلمة مطاوعة أو مكرهة عاقدا عليها أم لا نعم لو اعتقده حلالا بذلك لجهله به حكم الإسلام احتمل قبول عذره ، لأن الحد يدرأ بالشبهة و عدمه للعموم ، و لا يسقط عنه القتل بإسلامه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز قتل با شمشير ثابت است در حقّ كافر ذمّى كه با زن مسلمانى زنا نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : در اين حكم فرقى نيست بين اينكه زن نيز مايل و راضى بوده يا او را به اكراه به آن وادار كرده باشد ، ذمّى وى را عقد بسته و پس از عقد با او نزديكى نموده يا بدون عقد به آن مبادرت ورزيده باشد . بلى ، مىتوان گفت اگر ذمّى اعتقادش اين باشد كه زن مسلمان را وقتى عقد نمود بر وى حلال است و بواسطه جهلش به احكام اسلام از حرمت آن بىخبر باشد محتمل است عذرش مسموع و پذيرفته شده و حدّ را بر آن جارى نكنند چه آنكه حدّ بواسطه كوچكترين شبهه‌اى ساقط مىگردد .