شهادت دهند كه در چنين موردى لازم است ديگران قيدى مخالف با آنها نياورند . قوله : و لا بدّ مع ذلك كلّه : مشار اليه [ ذلك ] بودن چهار شاهد و شهادتشان به معاينه بدون علم به سبب تحليل مىباشد . قوله : من اتّفاقهم على الفعل الواحد : ضمير در [ اتفاقهم ] به شهود راجعست و مقصود از واحد بودن فعل اينست كه همگى از نظر شهادت به كيفيّت وقوع فعل باهم اتّفاق و اتّحاد داشته باشند . قوله : فلو اختلفوا فى احدها : ضمير در [ احدها ] به فعل و زمان و مكان راجع است . قوله : و ظاهر كلام المصنف و غيره : يعنى و غير مصنف ( ره ) . قوله : انّه لا بدّ من ذكر الثلاثة : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد و مقصود از [ الثلاثة ] فعل و مكان و زمان راجعست . قوله : و الاتفاق عليها : يعنى و الاتفاق على الثلاثة . قوله : فلو اطلقوا : يعنى تمام شهود شهادتشان عارى از ذكر سه امر مذكور بود . قوله : او بعضهم : يعنى بعضى از آنها شهادتشان عارى و مطلق و برخى مقيّد باشد . قوله : و ان لم يتحقّق الاختلاف : زيرا از دو حال خارج نيست : الف : آنكه همگى بطور مطلق شهادت مىدهند . ب : آنكه بعضى مطلق و برخى بطور مقيّد شهادت دهند . پرواضح است كه در هيچيك از ايندو صورت شهادت‌ها باهم اختلاف ندارند .