قوله : و فى صحيحة الحلبى عنه عليه السلام : اينروايت را مرحوم كلينى در كافى ج ( 7 ) ص ( 183 ) به اين شرح نقل فرموده : علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، و محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد جميعا ، از ابن ابى عمير ، از حمّاد ، از حلبى ، از ابى عبد اللّه عليه السلام قال : حدّ الرّجم ان يشهد اربعة انّهم رأوه يدخل و يخرج . قوله : حتى يضمّوا اليها قولهم : ضمير در [ اليها ] به دعوى المعاينه راجع است . قوله : تكفى شهادتهم به : ضمير در [ به ] به زنا راجعست . قوله : بناء على اصالة عدمه : يعنى عدم سبب التحليل و اين عبارت قيد است براى [ شهادتهم به ] يعنى اگر سؤل شود كه چگونه با عدم علم به سبب محلّل شهادت به زنا مىدهند . جواب اينست كه اعتمادا به اصالة عدم السبب المذكور . قوله : على الوجهخ المتقدّم : يعنى كالميل فى المكحلة . قوله : حدّوا : ضمير نائب فاعلى بشهود راجعست . قوله : دون المشهود عليه : يعنى مشهود عليه حدّ نمىخورد . قوله : لو شهدوا بها : يعنى بالمعاينة . قوله : و لم يكملوها : ضمير مؤنث به شهادت راجعست . قوله : و نحوه : يعنى و نحو سبب التحليل . متن : و لا بد مع ذلك من اتفاقهم على الفعل الواحد في الزمان الواحد و المكان الواحد ، فلو اختلفوا في أحدها بأن شهد بعضهم على وجه مخصوص و الباقون على غيره ، أو