نبايد برسد . شارح ( ره ) در ذيل [ ترك واجبا او فعل محرما ] مىفرماين : البته اين حكم در وقتى است كه تارك واجب يا فاعل حرام توبه نكرده باشد . و در دنبال [ ففى الحرّ لا يبلغ حدّه ] مىفرماين : مقصود و مطلق حدّ حرّ مىباشد ، بنابراين به اقلّ حدّ حرّ كه هفتاد و پنج تازيانه هست نبايد برسد . بلى ، اگر فعل حرام از جنس افعالى است كه حدّ مخصوص دارند همچون مقدّمات عمل زنا پس تعزير اين گونه از افعال نبايد به حدّ زنا برسد ولو به حدّ محرّمات ديگر برسد اشكالى ندارد و نيز مانند قذف نمودن بكلامى كه موجب حدّ نيست كه در اينجا نيز آنچه معتبر بوده و تعزير نبايد به آن برسد حدّ قذف مىباشد . قوله : فلا يبلغ اقله : ضمير در [ لا يبلغ ] به تعزير حرّ و در [ اقله ] به حدّ حرّ راجع است . قوله : و هى خمسة و سبعون : ضمير [ هى ] به [ اقله ] برميگردد . قوله : فالمعتبر فيه حدّ الزنا : مثلا اگر مردى العياذ باللّه بدن زن اجنبيّه‌اى را مسّ نمود يا بر آن بوسه زد تعزيرش بايد به كمتر از صد تازيانه باشد . متن : و ساب النبي صلى اللَّه عليه و آله ، أو أحد الأئمة عليهم السلام يقتل و يجوز قتله لكل من اطلع عليه و لو من غير إذن الإمام أو الحاكم ما لم يخف القاتل على نفسه ، أو ماله ، أو على مؤمن نفسا أو مالا فينتفي الجواز ، للضرر ، قال الصادق عليه السلام