سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

311

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

نهى از منكر را در كلماتشان قيد نفرموده‌اند همانطورى كه در نصوص و اخبار وارده به آن اشاره‌اى نشده ولى در عين حال احتياط مقتضى احتمال اوّل بوده و حتّى الامكان قائل قصدش زجر و نهى از منكر باشد . قوله : يكرهه المواجه : ضمير منصوبى در [ يكرهه ] به ماء موصوله كه به معناى [ قول ] است عود مىكند . قوله : و هو غير مشروط بحضور المشتوم : ضمير [ هو ] به فعل المحرّم راجعست . قوله : و هو مستتر : ضمير [ هو ] به منسوب اليه راجعست . قوله : فلو كان متظاهرا : ضمير در [ كان ] به منسوب اليه عود مىكند . قوله : لم يكن له حرمة : ضمير در [ له ] به متظاهر راجعست . قوله : و الوضيع : يعنى پست . قوله : مع علمه بها : ضمير در [ علمه ] به قائل و در [ بها ] بافاده اذى راجعست . قوله : فانّها توجب التعزير : ضمير در [ فانّها ] به الفاظ مذكور عود مىكند . قوله : للاستخفاف به : ضمير در [ به ] به منسوب اليه راجعست . قوله : لتظاهره بالفسق : ضمير مجرورى به منسوب اليه عود مىكند قوله : فيصح مواجهته : يعنى مواجه شدن با متظاهر بفسق . قوله : بما يكون نسبته اليه حقّا : ضمير در [ نسبته ] بماء موصوله و در [ اليه ] به منسوب اليه راجعست . قوله : و هل يشترط مع ذلك : مشار اليه [ ذلك ] مستحق بودن