سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

306

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه تو را باكره نيافتم ، چه آنكه اين عبارت تعريض است به اينكه زن پيش از تزويج زنا نموده و بكارتش به واسطه آن زائل گشته است ولى در عين حال احتمال غير اين معنا را نيز دارد مثلا ممكن است مرادش اين باشد كه بكارت بواسطه پريدن يا خوردن حرقوص از بين رفته است كه البته اين معنا اگر مراد باشد گفتن لفظ مذكور حرام نيست و به اعتبار امكان اراده اين معنا لفظ مزبور از صراحت در قذف خارج و از امثله تعريض شمرده شده است . سپس مىفرماين : بلكه مىتوان تعبير مذكور را داخل در كلامى كه موجب اذيّت است قرار دهيم اعمّ از آنكه موجب تعريض نيز بوده يا اينطور نباشد . سپسر در همين زمينه روايتى به اين شرح نقل مىفرماين : زراره از حضرت ابيجعفر عليه السلام درباره مردى كه بهمسرش گفته بود تو را باكره نيافتم نقل نموده كه حضرت فرمودند : عقوبتى بر مرد نيست زيرا بكارت به غير جماع نيز زائل مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : اين روايت محمول است بر اينكه آنچه از قائل منفى است حدّ مىباشد نه مطلق عقوبت چه آنكه ابو بصير از مولانا الصادق عليه السلام روايت نموده كه وى را بايد بزنند . قوله : فانّه تعريض بكونها زنت قبل تزويجه : ضمير در [ فلنّه ] به قوله [ لم اجدك عذراء ] راجع بوده و در [ بكونها ] به زوجه و در [ تزويجه ] به قائل برمىگردد .