سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

294

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

احتمال راجعست و ضمير در [ بها ] به شبه عود مىكند . متن : و لا يثبت الزنا في حقه إلا بالإقرار أربع مرات كما سبق و يحتمل كونه قذفا ، لدلالة الظاهر عليه ، و لأن الزنا فعل واحد يقع بين اثنين ، و نسبة أحدهما إليه بالفاعلية ، و الآخر بالمفعولية . و فيه أن اختلاف النسبة يوجب التغاير و المتحقق منه كونه هو الزاني . و الأقوى أنه قذف لها ، لما ذكر ، و لرواية محمد بن مسلم عن الباقر عليه السلام . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كسى كه به زنى گفته است [ زنيت بك ] با تو زنا نموده‌ام با اين عبارت زنا در حق وى ثابت نشده مگر آنكه چهار مرتبه اين كلام را تكرار نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : قبلا شطرى در اين مسئله گذشت . سپس مىفرماين : و محتمل است كه كلام مذكور قذف محسوب شود چه آنكه ظاهر آن مفيد چنين معنائى است مضافا به اينكه زنا فعل واحدى است كه بين دو نفر صورت مىگيرد به اين نحو كه نسبت يكى از آن دو به آن فعل بملاحظه فاعليّت بوده و ديگرى مفعوليّت لذا وقتى مقرّ خود را بعنوان زانى معرفى مىكند و از فعلش بعنوان زنا ياد مىنمايد الزاما همين فعل را با عنوان [ زنا ] به زن نسبت داده و او را مفعول در اين فعل قرار مىدهد از اينرو در حقّ زن قذف به حساب مىآيد .