سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

287

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

متن : و لو قال لآخر غير ولده : زنى بك أبوك ، أو يا ابن الزاني حد للأب خاصة ، لأنه قذف له دون المواجه ، لأنه لم ينسب إليه فعلا لكن يعزر له كما سيأتي ، لتأذيه به . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر به كسى كه فرزند او نيست بگويد : پدرت از راه زنا سبب وجود تو گرديد يا اظهار كند اى كسى كه فرزند زنا مىباشى ، در هردو صورت بخاطر قذفى كه نسبت به پدر او مرتكب شده بايد حدّ بخورد شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا دو عبارت مذكور نسبت به پدر مواجه قذف بوده نه خود مواجه چه آنكه فعلا به او نسبت زنا را نداده تا قذف تحقق يابد بلكه قذف صرفا در حق پدر او بوده از اينرو حدّى كه بوى مىزنند بخاطر قذفيست كه نسبت به پدر مواجه حاصل شده . بلى براى مواجه نيز بايد تعزير شود چه آنكه قذف مزبور سبب اذيت شدن مواجه نيز گرديده و آن نيز عمل حرامى مىباشد . قوله : غير ولده : ضمير در [ ولده ] به قاذف راجع بوده و اين عبارت صفت است براى [ لآخر ] . قوله : حدّ للاب : ضمير نائب فاعلى در [ حدّ ] به قاذف راجع است . قوله : لانّه قذف له : ضمير در [ لانّه ] بكلّ واحد من العبارتين يعنى [ زنى بك ابوك ] و [ يابن الزّانى ] راجعست و ضمير در [ له ] به اب عود مىكند .