در بار نهم حدّ مىخورند و نيز در مرتبه دهم و يازدهم تعزير شده و براى بار دوازدهم به آنها حدّ مىزنند و به همين قياس . برخى از فقهاء فرموده‌اند اگر بار سوّم فعل ياد شده از ايشان تكرار شد عقوبتشان حدّ نبوده بلكه بايد ايشان را كشت . و بعضى ديگر از علماء فرموده‌اند در مرتبه چهارم آنها را مىكشند . شارح ( ره ) مىفرماين : مردك ايندو قول ضعيف و غير قابل اعتناء مىباشد . و پس از آن مىفرماين : وجه تقييد به [ اجنبيّين ] قبلا ذكر گرديد . مؤلف گويد : مقصود فرعى است كه مرحوم مصنف در مبحث لواط عنوان نموده و فرمودند : و كذا يعزّر الذّكران المجتمعان تحت ازار واحد مجرّدين و ليس بينهما رحم . و سپس شارح عليه الرحمه در مقام اشكال و انتقاد فرمودند : و التّقييد بنفى الرّحم بينهما ذكره المصنف كغيره تبعا للرّواية و يشكل بانّ مطلق الرّحم لا يوجب تجويز ذلك فالاولى ترك القيد او التقييد بكون الفعل محرّما . قوله : بما لا يبلغ الحدّ : كلمه [ بما ] جار و مجرور بوده و متعلّق به [ تعزّر ] مىباشد . قوله : و قيل تقتلان فى الثالثة : قائل اين قول مرحوم ابن ادريس حلّى است و دليل ايشان آنست كه فعل مزبور از كبائر بوده و