و نيز بعد از اقرار اظهار ندامت و توبه كند حدّ ساقط نمىشود ولى امام عليه السلام در اين صورت يعنى نسبت به مقرّى كه بعد از اقرار توبه كرده مخيّر است بين آنكه وى را عفو نموده يا حدّ را بر او جارى كند همانطورى كه حكم زنا چنين مىباشد . سپس مرحوم مصنف مىفرماين : فرع اگر كسى پسربچه‌اى را از روى شهوت ببوسد لازمست وى را تازيانه بزنند . شارح ( ره ) در ذيل فرموده ذيل فرموده اخير مرحوم مصنف مىفرماين : مقدار تازيانه‌اى كه بر محرم مىزنند بسته به رأى و صلاحديد حاكم‌است زيرا بوسيدن پسربچه از روى شهوت از جمله معاصى بلكه از كبائر محسوب مىشود زيرا در لسان شارع مقدسّ بر خصوص آن وعده عذاب و جهنم داده شده و آنچه از معاصى اينچنين باشد كبيره به حساب ميآيد . و امّا دليل بر اينكه فعل نامبرده بملاحظه وعده عذاب در رديف كبائر قرار داده شده روايتى بوده كه مضمونش چنين است : كسى كه غلام و پسربچه‌اى را با شهوت ببوسد فرشتگان آسمان و زمين و ملائكه رحمت و غضب او را لعن نموده و برايش جهنّم و آتش دوزخ آماده شده و بدجايگاهى دارد . و در حديث ديگر وارد شده . كسى كه پسربچه‌اى را با شهوت ببوسد خداوند متعال در روز قيامت او را لجامى از آتش دهنه مىزند . قوله : سقط عنه الحدّ : ضمير در [ عنه ] به تائب راجعست .