و برخى ديگر تا نود و نه تازيانه ذكر كرده‌اند . شارح ( ره ) مىفرماين : در روايت صحيحه ابن سنان از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام درباره زنى كه دخترى را با انگشت افتضاض نموده بود فرموده‌اند : بر زن افتضاض‌كننده مهر دختر لازم بوده و علاوه بر آن بايد حدّ زنا بر او جارى گردد . و در روايت صحيحه ديگر چنين آمده : مولانا امير المؤمنين عليه السلام در نظير اين حادثه همين طور حكم نموده و فرمودند : زن را هشتاد تازيانه بايد بزنند . قوله : و من افتض بكرا : كلمه [ افتضاض ] از بين بردن دوشيزگى يعنى ازاله بكارت را گويند . قوله : فازال بكارتها : ضمير فاعلى در [ فازال ] به من موصوله راجع بوده و ضمير مجرورى در [ بكارتها ] به بكر عود مىكند . قوله : لزمه مهر نسائها : ضمير منصوبى در [ لزمه ] به من موصوله عود مىكند و مقصود از [ مهر نسائها ] مهر المثل يعنى مهرى كه براى زنانى همچون وى قرار مىگذارند مىباشد . قوله : و ان زاد عن مهر السّنة : ضمير در [ زاد ] به [ مهر نسائها ] راجع است و مقصود از [ مهر السّنة ] مهرى است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى زنان خود قرار دادند و آن عبارت از پانصد در هم بوده . قوله : ان كانت حرّة : ضمير در [ كانت ] به بكر راجعست . قوله : و لو كانت امة : ضمير در [ كانت ] به بكر راجعست .