لأصالة عدم استحقاقه القتل ، و عدم الفعل المدعى . و في حديث سعد بن عبادة المشهور لما قيل له لو وجدت على بطن امرأتك رجلا ما كنت صانعا به‌قال : كنت أضربه بالسيف فقال له النبي صلى اللَّه عليه و آله : فكيف بالأربعة الشهود إن اللَّه تعالىجعل لكل شيء حدا ، و جعل لمن تعدى ذلك الحد حدا شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : حكمى كه ذكر شد از نظر واقع و نفس الامر استكه زوج حقّ قتل آن دو را دارد چنانچه قبلا ذكر نموديم ولى از نظر ظاهر مرحوم مصنف مىفرماين : بر زوج قصاص واجب است مگر آنكه بيّنه و شاهد اقامه كند كه آن دو عمل فحشاء نموده يا آنكه گفته‌اش را تصديق نمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه وقتى زوج اقرار بقتل آن دو نمود يا بيّنه بر آن قائم شد بحسب ظاهر قصاص بر زوج لازم مىشود و بر حاكم واجب است او را بقتل برساند مگر آنكه بر مدّعاى خود شاهد اقامه كرده يا ولىّ مقتول او را تصديق نمايد زيرا اصل آنست كه وى حقّ كشتن آن دو را نداشته همان طورى كه مقتضاى اصل آنست كه فعل مورد ادّعاى زوج در خارج تحقق نيافته است . و در روايت سعد بن عباده كه از روايات مشهورهه است چنين آمده : وقتى در محضر مبارك حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به سعد بن عباده گفته شد : اگر ببينى مردى بر روى همسرت قرار گرفته چه خواهى كرد ؟