سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
169
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : فانّه يحدّ من حدّ الاجزاء : ضمير در [ فانّه ] به [ من تحرّر بعضه ] راجعست . قوله : الّذى لا يبلغ القتل : كلمه [ الّذى ] صفت است براى [ حدّ الاحرار ] . قوله : به قدر ما فيه من الحرّية : كلمه [ به قدر ] جار و مجرور بوده كه متعلّق است به [ يحدّ ] و ضمير در [ فيه ] به [ من تحرّر بعضه ] راجعست قوله : اى بنسبته الى الرّقية : ضمير در [ بنسبته ] به [ قدر ] راجع است . قوله : فلو كان نصفه حرّا ضمير در [ نصفه ] به زانى راجعست . قوله : حدّ للزّنا خمسا و سبعين : كلمه [ حدّ ] به صيغه ماضى مجهول مىباشد . قوله : و لو اشتكل التّقسيط على جزء الخ : مقصود از [ تقسيط ] تبعيض مىباشد . قوله : كما لو كان ثلثه : يعنى يك سوّم زانى . قوله : فوجب عليه ثلاثة و ثمانون و ثلث قبض الخ : زيرا ثلث پنجاه تازيانه كه سهم رقّيت است شانزده تازيانه و دو ثلث يك تازيانه شده و دو ثلث صد تازيانه كه سهم حرّيت است شصت و شش تازيانه و دو ثلث يك تازيانه مىگردد و مجموع ايندو هشتاد و سه تازيانه و ثلث يك تازيانه مىشود كه براى زدن يك ثلث بايد تازيانه را در نظر گرفته و آن را بسه قسمت مساورى تقسيم نمائيم و سپس دو ثلث آن را در دست گرفته و ثلث ديگرش را آزاد گذارده كه با همان يك ثلث مجرم را يك تازيانه بزنند .