مطلقا محصن را بايد فقط سنگسار نمود چه جوان بوده و چه پير باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : از نظر ما اقوى همان رأيى است كه مرحوم مصنف اختيار نموده چه آنكه اخبار صحيح بر آن دلالت دارند از جمله مضمونى است كه در كلام مولانا امير المؤمنين على عليه السلام در وقتى كه براى عقوبت زنى بين رجم و زدن تازيانه جمع فرمودند آمده و آن اين است كه حضرت فرمودند : بر وى حدّ ( تازيانه ) جارى مىكنيم بواسطه حكم قرآن و سنگسارش مىنمائيم به حكم سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . البته مدرك كسانى كه بين جوان و پير تفصيل داده‌اند روايتى است كه از نظر متن و سند قاصر بوده و صلاحيّت براى استناد را ندارد . قوله : جمعا بين دليل الآية : اضافه [ دليل ] به [ الآيه ] بيانيّه است و مقصود از آيه ، آيه ( 5 ) و ( 6 ) از سوره مؤمنون استكه قبلا نقل شد . قوله : و الرواية : مقصود روايتى است كه حكم به رجم فرموده مثل روايتى كه مرحوم كلينى در كافى شريف طبع جديد ج ( 7 ) ص ( 177 ) به اين شرح نقل فرموده : علىّ بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى بن عبيد ، از يونس ، از سماعة ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : الحرّ و الحرّة اذا زنيا جلّد كلّ واحد منهما مأة جلدة ، فامّا المحصن و المحصنة فعليهما الرّجم . قوله : يجمع بينهما على المحصن الخ : ضمير در [ بينهما ] به جلد و رجم راجعست .