مىباشد و با توجه به اين قيود و شروط بايد در تعريف احصان زن بگوئيم : زن محصنه عبارتست از : المصابة حرّة بالغة عاقله من زوج بالغ دائم فى القبل بما يوجب الغسل اصابة معلومة . و قيد [ يغدو عليه و يروح ] كه در تعريف احصان مرد معتبر بوده و مقصود از آن اين بود كه هرصبح و شام بايد مرد از عمل نزديكى متمكّن باشد در اينجا ديگر معتبر نيست فلذا چنانچه در تعريف مذكور يعنى [ المصابة حربة بالغة الخ ] مشاهده مىشود آن را ذكر نكرده و عدمش را ملاحظه نموده‌ايم . ب : مقصود و منظور معناى فرق نبوده بلكه اين باشد كه تمام قيود و شروط مذكور در تعريف احصان مرد در احصان زن نيز معتبر و ملحوظ مىباشد بطورى كه فقط لفظ رجل را اگر در تعريف مبدّل به [ مرئه ] نموده و ضمائر و الفاظ را از حيث تذكير و تأنيث تغيير دهيم تعريف احصان در حق زن تحقق مىيابد بنابراين احصان را در زن اينطور تعريف مىكنيم : احصان المرئة هى اصابة البالغة العاقلة الحرّة فرجا مملوكا لها بالعقد الدّائم او الرّق تغدو عليه تروج اصابة معلومة . البتّه مخفى نماند كه اين تبديل و تغييراتى كه در الفاظ تعريف پيدا گرديد مستلزم تكلّف مىباشد و وجه آن اينست كه : بايد ملتزم شويم : اوّلا : مقصود از [ اصابة ] مصابة مىباشد . ثانيا : منظور از مملوك بودن فرج براى زن ، حلال بودنش براى وى مىباشد .