به اولادى كه عمو و عمه يا دائى و خاله ميّت بوده تصوير مىشود چه آنكه جدّ طبقه دوّم و اعمام و اخوال طبقه سوّم هستند و حاجب بودن طبقه دوّم از سوّم بدون اشكال است ولى در عين حال بايد بگوئيم : باز در عبارت مرحوم مصنف اين معنا مشكلى را حلّ نمىكند ، زيرا حاجب بودن اجداد از اعمام و اخوال را بطور صريح خود ايشان جداگانه فرموده و نيازى ندارد كه از ارجاع ضمير آن را استفاده كنيم . و ضابطه و قاعده كلّى آن است كه : هرگاه در مرتبه واحدى طبقات اجتماع ننمودند همچون اجتماع اولاد و نوه‌ها و نبيره‌هاى ميّت حكم اين است كه الاقرب يمنع الابعد و بدين ترتيب ارث از آن اقرب بوده و ابعد از آن محروم مىباشد . قوله : لدخل الاولاد و الاخوة : يعنى در سلك حاجبين داخل مىشوند . قوله : فانه يستلزم : ضمير در [ فانّه ] به ارجاع ضمير بمذكورين عود مىكند . قوله : ان يحجبوا الاباء : ضمير فاعلى در [ يحجبوا ] به اجداد راجعست . قوله : و هو فاسد : ضمير [ هو ] به حجب اجداد از آباء راجع است . قوله : هم الاعمام و الاخوال : يعنى اعمام و اخوال ميّت . قوله : الّا انّه مستغنى عنهم : ضمير در [ انّه ] به حجب اجداد نسبت به اعمام و اخوال راجعست . قوله : و الضابط انّه متى اجتمع : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد .