ايشان عملى گرديده . البته نصوص و اخبار وارده از اين قيد خالى و مجرّد هستند مگر آنكه ادّعاء شود لفظ [ حباء ] ظاهرش بر اين شرط دلالت دارد چه آنكه [ حباء ] عبارتست از عطاء و بخشش و اين معنا نسبت به كسى صادقست كه شطرى از مالش را به ديگرى ارزانى نمايد و بديهى است اگر از اموال چيزى نصيب خودش نشده و تمام را به ديگرى بدهند بخشش و عطاء تحقق نمىيابد . قوله : ان يخلف مالا غيرها : يعنى غير حبوه . قوله : و ان قلّ : ضمير فاعلى به [ غيرها ] راجع است . قوله : لئلّا يلزم الاجحاف بالورثة : كلمه [ اجحاف ] يعنى ظلم و تعدّى . قوله : انّ الحباء يدلّ بظاهره عليه : ضمير در [ عليه ] به هذا القيد راجع است . متن : و لو كان الأكبر أنثى أعطي الحبوة أكبر الذكور إن تعددوا و إلا فالذكر و إن كان أصغر منها و هو مصرح في صحيحة ربعي عن الصادق عليه السلام . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر فرزند ارشد ميّت مؤنث بود حبوه را به بزرگترين پسر وى بايد بدهند . شارح ( ره ) مىفرماين : اين كلام در موردى است كه ذكور و پسران متعدّد باشند ولى در صورت وحدت بايد بگوئيم حبوه را به مذكّر بايد داد ولو از دختران