سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
300
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
بغيره من الأحكام التي تثبت عنده لا عندنا ، كأخذ سهم العصبة منه و حل مطلقته ثلاثا لنا ، و غيرهما و هو حسن . و في المختلف اختار استحباب الحبوة كمذهب ابن الجنيد و جماعة ، و مال إلى قول السيد باحتسابها بالقيمة و اختار في غيره الاستحقاق مجانا . شرح فارسى : [ اشتراط عدم سفاهت در محبوّ ] مرحوم مصنف مىفرماين : و شرطست كه محبوّسفيه و فاسد الرأى نباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه از نظر مشهور استحقاق محبوّ به حبوه مشروط به شرائطى است كه در ذيل به پارهاى از آنها اشاره مىكنيم : الف : آنكه سفيه و غير رشيد نباشد . ب : آنكه فاسد العقيده نباشد . و منظور از فساد رأى بطلان اعتقاد است يعنى مخالف حقّ نبوده و از گروهى كه منكر تشيّع هستند نباشد . شرط دوّم را مرحوم ابن ادريس و ابن حمزه ذكر نموده و جماعتى نيز از ايشان تبعيّت كردهاند ولى ما بمدرك و دليلى كه دلالت بر آن داشته باشد بر نخورديم . مرحوم مصنف در كتاب دروس شرط مذكور را نسبت بقائلش داده و از آن به [ قيل ] كه مشعر به تضعيف است تعبير فرموده . و از اين گذشته اطلاق نصوص نيز اين شرط را دفع مىنمايد . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : البته ممكنست شرط دوّم را از راه ديگر اثبات كرد و آن اين استكه