سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

28

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

توضيح اين عبارت آنست كه : در فرض مزبور اگر براى دارائى ميّت نماء و ثمره فرض شود مثل اينكه بعد از مرگ و پيش از تقسيم اموال درختان كه از جمله ما ترك هستند ميوه دادند يا حشم و گوسفندان او بچه زائيدند در اينجا آنچه درباره اصل ما ترك بجاى مىآورند همان را نسبت به ثمره بايد مراعات كنند يعنى در جائى كه كافر مسلمان از اصل مال نصيب ندارد از ثمره نيز بىنصيب مىباشد و در موردى كه با ساير ورثه مشتركا از اصل مال ارث مىبرد در نماء نيز با ايشان شريك است و اگر به ملاحظه اولى بودنش از ايشان اصل مال اختصاص به او دارد نماء نيز واجد همين خصوصيت بوده و به ديگران داده نمىشود . قوله : قبل قسمته بين الورثة : ضمير در [ قسمته ] به ميراث راجع است . قوله : حيث يكونون متعدّدين : كلمه [ حيث ] متعلّق است به قسمته يعنى قسمت ميراث بين ورثه در جائى قابل تصوّر است كه ورثه متعدّد باشند چه آنكه اگر متّحد باشد بمجرّد موت مورث جميع مال به او رسيده و محلّى براى اسلام قبل از تقسيم باقى نمىماند . قوله : شارك فى الارث بحسب حاله : ضمير در [ شارك ] به كافرى كه مسلمان شده راجع است و مقصود از [ بحسب حاله ] حال وى از نظر مذكر و مؤنث بودن و نيز صفات و حالاتيكه در كمّ و كيف ارث دخيل است مىباشد . قوله : ان كان مساويا لهم فى المرتبة : ضمير در [ كان ] بكافرى كه مسلمان شده راجع است و ضمير در [ لهم ] به ورثه عود مىنمايد .