كان امير المؤمنين عليه السلام يقول : انّ الذى احصى رمل عالج ليعلم انّ السّهام لا تعول على ستّة لو يبصرون وجهها لم تجز ستة . قوله : رمل عالج : كلمه [ رمل ] بفتح راء و ميم به معناى ريگ و لفظ [ عالج ] به صيغه اسم فاعل يعنى فراوان و بسيار . قوله : لا تعول على ستة : يعنى بر شش سدس اضافه نشده و از آن تجاوز نمىكند مثلا به هفت يا هشت سدس بالغ نمىگردد . قوله : لو يبصرون وجهها : ضمير جمع به [ يبصرون ] باهل خلاف برگشته و ضمير در [ وجهها ] به زيادة السهام على الفرائض راجعست . قوله : لم يذكر فى كتابه نصفين و ثلثا : و فرض آن در جائيست كه از ميّت زوج و يك خواهر ابوينى و متعدّد از كلاله مادرى باقى مانده باشند چه آنكه نصيب زوج نصف و خواهر ابوينى نيز نصف و سهم كلاله ثلث مىباشد . ( ) قوله : فقال له زفر : ضمير در [ له ] به ابن عبّاس راجعست . قوله : يا ابا العباس : مقصود همان ابن عبّاس است و اين عنوان كنيه او مىباشد . قوله : لمّا التفّت الفرائض عنده : كلمه [ التفّت ] به تشديد فاء مشتق از [ لفّ ] به معناى فراهم آوردن همچون [ امتدّ ] كه مشتق از [ مدّ ] مىباشد و مقصود از فراهم آمدن فرائض نزد عمر آنست كه فرائض را نزدش آوردند قوله : و دفع بعضها بعضا : ضمير در [ بعضها ] بفرائض راجع بوده و مقصود از [ بعضا ] بعض المستحقين مىباشد . قوله : اقسّم عليكم هذا المال بالحصص : مقصود اين است كه نقص را بر جميع وارد بايد كرد .